بدون عنوان

این دل گرفته است و دگر وا نمی شود....

دیگر که مثل چشم تو پیدا نمی شود...

من اونقدر داغونم که خودمم باورم نمیشه...انقدر دلشکستم که حد نداره....

خدای من چرا اینجوری کردی باهام....چرا امیدمو ناامید کردی...چرا قلبمو هزار تیکه کردی....

خودت میدونی که من زندگیمو به خودت سپردم و گفتم هر چی تو بخوای من میخوام....خودم سپردم دستت و مطمئنم که تو خیر و صلاحمو بهتر از هر کسی میخوای....

تو خواستی چشام بارونی شه...تو خواستی که قلبم پر از غم بشه....

بازم میگم:شکررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررت.

و جز این چیزی ندارم بگم.....

صبح اولین روز زمستون ساعت 5:50 دقیقه بیدار شدیم و بعد اماده شدن راهی ساری و مرکز ناباروری شدیم...ساعت 7 رسیدیم و نشستیم به انتظار...بماند که مقداری از هزینه عملو قرار بود صبح برامون جا به جا کنن ولی هم موبایل و هم تلفن بانک مشغول بود و من کلی استرس گرفتم ولی باز به خودم روحیه دادم و گفتم خدا خودش حواسش به ما هست...ی خانمی از اتاق عمل اومد بیرون و گفت اونایی که تخمک کشی دارن بیان...من و ی خانمه دیگه رفتیم بهمون گان و کلاه دادن و بعد تعویض رفتیم تو ریکاوری رو تخت دراز کشیدیم...خانم دکتر کریمی و کریمپور هم بودند و با دو سه تا از ماماها مشغول صحبت در مورد شب یلدا بودند...تا اینکه ساعت 8 شد و اول اون خانمه که همسن بودیم و از گرگان اومده بود و بردن و بعد ی ربع اوردنش.. تو این فاصله من با دو نفر دیگه که انتقال داشتن مشغول صحبت شدم... منو صدا کردن...وقتی رفتم رو تخت اتاق عمل ساعت 8:25 بود و دکتر بیهوشی که ی اقا بودن به همکارشون گفتن این خانم به بیهوشی حساسیت دارن گفتم چرا گفت اخه اصلا استرس نداری.ازم پرسید معلم چی هستی گفتم ورزش گفت بعله...بعد همکارشون گفت املیا کلا زرنگن.منم گفتم اینا سوالای قبل بیهوشین دکتر گفت دقیقا....دیگه چیزی یادم نمیاد جز اینکه گفتن خانم بلند شو برو رو اون تخت...تو اون حال چشم خورد به ساعت دیدم 9:25 ...منم جا به جا شدم و بعد چند دقیقه ی خانمی گفت میخوای پتو بزارم سرت...دیگه کم کم به هوش اومدم و از دکتر کریمی پرسیدم چی شد گفت تو چرا اینجوری بودی هیچ تخمکی نداشتی...گفتم یعنی چی گفت فقط فولیکول خالی بود مثه ی اتاق در بسته که هیچی توش نبود...گفت هر فولیکولتو چند بار شستشو دادیم ولی همشون پوچ بودن....خانم کریمپور گفتن اعصاب مارو بهم ریختی و کلی ناراحت شدیم .گفتم چرا اینطور شد گفت احتمالا به خاطر دز بالای داروها بوده یا اینکه مشکلت ژنتیکیه.دفعه بعد از داروی کمتر استفاده میکنیم یا اینکه باید تخمک اهدایی بگیری...ی ربع دراز کش بودم بعد دوباره با اون خانمی که انتقال داشت کلی حرف زدم....انگار هنوز به عمق قضیه پی نبرده بودم...

بعد اینکه لباسامونو اوردن پوشیدیم منتظر برگه ترخیصم موندم بعد برام کلی دارو نوشتن و ی سرم دادن دستم اومدم بیرون که علی منتظرم بود.فقط خیلی کم زیر شکمم درد می کرد..رفتیم بالا که من با دکترم در مورد داروها صحبت کنم بهم گفتم بهمن ماه دوباره بیا...

بعد من دست از پا درازتر برگشتم تو راه هنگ بودم نمیتونستم بپذیرم که چرا این اتفاق باید برای من میفتاد...من باید شنبه انتقال انجام می دادم...الان باید سلول تخمای من تبدیل به جنین میشدن...

چرا چرا چرا....اونی که با من پانکچر شد 18 تخمک ازش گرفتن ولی مال من پوچ پوچ پوچ...

رسیدیم امل رفتیم پیش دکتر طب اسلامی که دیروز اتفاقی تو بیمارستان دیدیمش...کلی برامون داروی گیاهی نوشت و خوراکی های گیاهی...منو علی رو بادکش کرد و سه ساعت و مطبش بودیم...اتفاقا ی خانمی اومد با ازمایش مثبت بارداری بعد 12 سال....دکتر بهم گفت واسه سم زدایی نباید داروهایی که دکتر مرکز تجویز کرد بخورم ولی من نتونستم قبول کنم ..اومدم خونه حالم خیلی خراب بود به خانم کریمپور زنگ زدم گفتم چرا اینجوری شد و اینکه من اگه داروهارو نخورم چی میشه...گفت ازت خواهش میکنم بخور چون ممکنه بیمارستانی بشی...

فقط گریه میکردم با صدای بلند....علی که گذاشت رفت...

من موندم و حال خرابم....تا الان...امروز رفتم واسه اینکه توجیه بشم خانم واضحی منو دید گفت سلام خانم خوبی گفتم نه...گفت میدونم حالت خرابه اومدی صحبت کنی گفتم اره با بغضی که امون حرف زدن بهم نمی داد..گفت برو دکتر تو اتاقه...رفتم منو دیدن گفتن خوبی گفتم نه...دلم می خواست زار بزنم....دوباره سونوم کردن...گفتن خدارو شکر اب نیورده شکمت...نشستم کلی برام حرف زدن و شکل فولیکول خالی برام کشیدن و گفتن فقط ی تخمک داشتی که اونم به درد نمیخورد...برو بعد عید بیا تا بدنت استراحت کنه...شاید جواب دادی و گرنه کاندید تخمک اهدایی میشی...گفتم ب چه اساسی کسی که هیچ ربطی به من نداره تخمک میده گفت میتونی از فامیلات که زایمان داشتن هم تخمک بگیری....گفتن سنت هم زیاد نیست برو استراحت کن...منم اومدم با حالی به مراتب خراب تر....

نمیدونم واقعا چرا این اتفاقات افتاد...

نمیدونم خدا چی برام در نظر گرفته..فقط ازش میخوام کمکم کنه تا صبور باشم کمکم کنه کم نیارم...

موندم..............الان از دیروز معدم سنگینه...امروز فقط دارو خوردم و دو تا خرما...

هیچ حسی ندارم هیچ انگیزه ای برام نمونده...خیلی تنهام خدای من........

برام دعا کنید............